మళ్ళీ తిరిగి రాదీ క్షణం...

అంతర్యామి

మళ్ళీ తిరిగి రాదీ క్షణం...

ప్రతి క్షణం విలువైనదని అంటారు. ఈ క్షణం గడచిపోతే మళ్ళీ తిరిగి రాదు. విచిత్రం ఏమంటే గడచిన క్షణానికి ఈ క్షణానికి ఎంతో తేడా ఉంటుంది. గడచిన క్షణం ఆనందమయమై ఉండవచ్చు. మరుక్షణం దుఃఖ భాజనం కావచ్చు. ఏ క్షణం ఏమి జరుగుతుందో ఎవరూ చెప్పలేరు. పొద్దున్నే రుచికరమైన అల్పాహారం తిని భార్య ఇచ్చిన కమ్మటి కాఫీ తాగి... ఆ క్షణాలను ఆనందంగా ఆస్వాదించిన వ్యక్తి, వృత్తి కోసం గడప దాటుతూ కాలు తగిలి దభాలున కిందపడి కాలు విరిగి అలవి కాని బాధకు గురి కావచ్చు. చేతిలో పైసా లేని ఒక వ్యక్తి ఆకలితో నకనకలాడుతూ రోడ్డుపై నడుస్తూంటే మిత్రుడు తారసపడి... ఆనందంతో గుండెలకు హత్తుకొని- రావోయ్‌ అలా వెళ్లి టిఫిన్‌ చేద్దాం అంటూ... కడుపునిండా ఆహారం పెట్టించనూ వచ్చు. అలా క్షణక్షణాలు సరికొత్త అనుభవాలకు హేతువులవుతాయి. ఇచ్ఛ, ప్రవర్తన, నడవడిక, ఇతరులతో మన వ్యవహారాలు, పరిసరాలు, క్రియ... గెలుపు, ఓటములు లాంటి అనుభవాల సమూహమే క్షణాలు అంటారు ప్రముఖ ఆధ్యాత్మికవేత్త జిడ్డు కృష్ణమూర్తి.

మన భవిష్యత్తు ఎలా నడుస్తుందో చెబుతామంటూ జోస్యులు వస్తారు. క్షణ క్షణం మారుతుండే కాలగతులను ఎవరైనా కచ్చితంగా ఊహించడం అసాధ్యం. మన భవిత రేపు చేయబోయేదానిపై కాదు- నేడు, ఈ క్షణం చేసేదానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఎందుకంటే భవిష్యత్తు ప్రారంభమయ్యేది రేపటినుంచి కాదు. నేటి నుంచే... కాదు... ఈ క్షణం నుంచే! మనం జన్మించిన క్షణం నుంచే జీవితం ఆరంభమవుతుంది. ఈ దేహంలో నుంచి జీవం పోయిందా, ఆ జీవి క్షణాలు అక్కడే ఆగిపోతాయి. అందుకే జీవితం అంటే కాలగమనం అంటుంది అవ్యక్తోపనిషత్తు. ప్రతీ క్షణాన్నీ ఆస్వాదించాలి. మంచి సంభవించినా, చెడు ఎదురైనా... క్షణాలు గడిచే కొద్దీ వాటి ఫలితాలు మారుతూ ఉంటాయి. భవిష్యత్తును ఊహించుకొని బాధపడటమో, రంగురంగుల కలలు కనడమో కాదు- ఈ క్షణంలో వివేకంతో శ్రద్ధతో జీవించాలి. గతంలో పొందిన కష్టసుఖాలను పక్కన పెట్టాలి. ఈ క్షణంలో లభించే వరాలను అనుభవించాలి. కష్టమైనా, సుఖమైనా పశ్చాత్తాపం లేకుండా స్వీకరించాలి. ఈ క్షణం నాదేనని అనుకోవాలి. ఎందుకంటే మరుక్షణం మనది కాకపోవచ్చు.
భవితకోసం చేసే ఆలోచనలు, కనే కలలు, అభిలాషలు, లక్ష్యాలు, కార్యాచరణ పథకాలు... వేటినైనా ఈ క్షణం నుంచే అమలుపరచాలి. జ్వరానికి ఔషధం ఈ క్షణం నుంచే తీసుకోవాలి. కూతురి పెళ్ళి చేయాలనుకొంటే ఆ శుభకార్యానికి అవసరమైన యత్నాలకు ఈ క్షణమే శుభకరం. ఈ క్షణం ఎలా ఉపయోగించుకొన్నామా అన్నదానిపైనే రాబోయే క్షణాల్లో ఫలితాలు ఉంటాయి. నిన్న అన్నది గతం. రేపు అనేది ఎవరూ ఊహించని రహస్యం. ఈ క్షణాలు ఒక బహుమానం. వాటిని ఆస్వాదించాలి. చింతించడం వల్ల నిన్నటి బాధ తీరదు. ఏమవుతుందోననే దిగులువల్ల రేపు సంభవించే సంఘటనలో మార్పు రాదు. గతానికి, భవితకు వారధి ఈ క్షణం. మన వెనక గతం ఉంది. దానినుంచి నేర్చుకోవాలి. మన ముందు భవిష్యత్తు ఉంది. దానికోసం సిద్ధం కావాలి. కానీ ఈ క్షణం మనది... దానిలో జీవించాలి. క్షణాలు గడిచే కొద్దీ గంట గడచిపోతుంది. గంటలు గడచిపోతే రోజులు గతాలవుతాయి. మనం విశ్రాంతి తీసుకోవలసింది ఎప్పుడంటే... అందుకు బొత్తిగా మనకు సమయం లేనప్పుడే!

- అప్పరుసు రమాకాంతరావు


మరిన్ని కథనాలు

జిల్లా వార్తలు

మరిన్ని

దేవ‌తార్చ‌న